Julián Hernández
Julián Hernández, 0 open brieven
Met betrekking tot Julián Hernández
Julián Hernández (Mexico-Stad, 1972) is een Mexicaans filmregisseur.
Julián Hernández kreeg zijn filmonderricht aan het Universitair Centrum voor Filmstudies in zijn geboortestad. Hij regisseerde een aantal korte fictiefilms en specialiseerde zich in de fotodocumentaire.
In 1996 stichtte hij de filmcoöperatieve "Morelos", waarmee hij de volgende films maakte:
Lenta mirada en torno a la búsqueda de seres afines (1992),
Por encima del abismo de la desesperación (1993),
La sonrisa inútil de quien ha nacido para un solo destino (1997),
Hubo un tiempo en que los sueños dieron paso a las largas noches de insomnio (1998),
La vida es tan hermosa aún (2000),
Rubato lamentosos (2000),
El dolor (2001),
Los ríos en tiempo de lluvias (2002),
El cielo dividido (2007).
Julián Hernández kreeg de "Teddy Award" op het Filmfestival van Berlijn voor Mil nubes de paz cercan el cielo, amor, jamás acabarás de ser amor, zijn eerste langspeelfilm uit (2003). In 2009 kreeg hij opnieuw deze prijs voor Rabioso sol, rabioso cielo.
Zijn films zijn anders van opzet dan die van bijvoorbeeld de bekende Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárittu. Beide zijn kunstzinnig, maar de films van Hernández zijn minder toegankelijk voor het grote publiek. Dit komt doordat er nauwelijks dialoog te vinden is in zijn films. Hernández vertrouwt volledig op zijn regiekwaliteiten en het fysieke uitdrukkingsvermogen van zijn acteurs.
Volgens Wikipédia.
Roem > J > Julián Hernández